Yapımından Sonraki Değişiklikler
Cami ve muhtemelen külliyenin bütünü Sultan II. Mahmud devrinde (1826-1839) tamir ettirilmiştir.
1950’li yıllarda tekke binası yangın geçirmiş; Vakıflar İdaresi tarafından tamir ettirilmiştir.
1986’da caminin avlu kısmı tamamen değiştirilmiş; yer altı şadırvanı ve helâlar yapılmıştır.
Kütüphanedeki kitaplar Süleymaniye Kütüphanesi’ne nakledildikten sonra kütüphane mekânı bakımsız kalmış ve harap hâle gelmiştir.
Tekke, restore edildikten sonra bir süre Folklor Derneği tarafından kullanılmış; daha sonra Batı Trakya Dayanışma Merkezi işleviyle değerlendirilmiştir.
Öne Çıkan Özellikler
Külliye cami, kütüphane, sebil, tekke, sıbyan mektebi ve medreseden oluşan küçük ölçekli bir yapı topluluğudur.
Yapı topluluğu Lâle Devri sonrası dönemin barok etkisini erken örneklerden biri olarak yansıtır.
Köşedeki sebil mermerden yapılmıştır; İstanbul sebilleri içinde barok üslûbun ilk uygulamalarından biri olarak özel bir yere sahiptir.
Medrese, cami gibi taş-tuğla karma teknikte inşa edilmiştir; inşa tarihi Hicri 1157 (1744) olarak verilir ve faal olduğu dönemde 12 hücresi olduğu kaydedilir.
Tekke (zâviye) kitâbesine göre Hicri 1158 (1745) tarihlidir; derviş hücreleri, mutfak, yemekhane, selâmlık ve tevhidhâneden oluşur.
Külliye vakfiyesi aynı tarihte düzenlenmiştir ve Süleymaniye Kütüphanesi’nde bulunmaktadır.
