Yapımından Sonraki Değişiklikler
1776 tarihli ilk inşa evresinde yapının kim tarafından yaptırıldığına dair doğrulanmış bilgi yoktur.
1834’teki yeniden inşa, Patrik Isdepanos II. Ağavni döneminde Canig Amira’nın hayırseverliğiyle gerçekleştirilmiştir.
Yapı 1834’te yeniden inşa edilerek ibadete açılmıştır.
Deprem sonrasında kiremitler ve tavan 1838’de yenilenmiştir.
Uzun süre bakımsız kalmasının ardından köklü bir onarım geçirmiş ve 1946’da yeniden ibadete açılmıştır.
Yapı 1962, 1970 ve 1982 yıllarında onarım görmüştür.
Öne Çıkan Özellikler
Kilise Türkiye Ermenileri Patrikliği’ne aittir.
İstanbul’daki kiliseler içinde Kutsal Sofrası sedeften olan tek kilisedir.
Kilisenin ikonostasisi sedef ve kaplumbağa kabuğundan yapılmıştır.
Kilise yerleşkesinde mezarlık bulunmaktadır.
Araştırmacı Yetvart Alyanakyan, mezarlıkta 1679 ve 1691 tarihli kitabeli iki mezar taşı gördüğünü yazmıştır.
