Yapımından Sonraki Değişiklikler
Manastırın bulunduğu alanın, Bizans dönemi Karya (Karyes) yerleşiminin merkezinde olduğu belirtilmiştir.
1182 yılında manastır kilisesinin yakıldığı; 14. ve 15. yüzyıllarda korsan talanına uğradığı; 16. yüzyılda yangın ve deprem geçirdiği belirtilmiştir.
1509 depreminden sonra ağır duvarların zemine belirgin biçimde gömülmesine bağlı olarak yerleşkenin “Batık Manastır” adıyla anıldığı belirtilmiştir.
1783’te manastırın geçici süreyle bir azınlık okuluna ev sahipliği yaptığı belirtilmiştir.
1821’de manastırın askerî güçlerce ele geçirildiği; daha sonra onarılarak Büyükada’yı ziyaret eden Rum aileleri barındırmak amacıyla kullanıldığı belirtilmiştir.
1852’de çıkan yangında ikonostasis ile dinî resimlerin çoğunun zarar gördüğü belirtilmiştir.
Kilisenin 1860 yılında, kubbeli-dört sütunlu-haç merkezli plan şeması korunarak yeniden inşa edildiği; narteksinin 1873 tarihli olduğu belirtilmiştir.
Öne Çıkan Özellikler
Kilise İstanbul Rum Patrikhanesi’ne aittir.
Yapı, Aya Nikola Manastırı ve Kilisesi bütününün bir parçasıdır.
Manastırın Büyükada’nın doğu sahilinde, Sedefadası’nın karşısında yer aldığı belirtilmiştir.
Kilisenin kubbeli, dört sütunlu ve haç merkezli plan düzeniyle yeniden kurulduğu belirtilmiştir.
Girişin üzerinde çift başlı kartal kabartması bulunduğu belirtilmiştir.
Dış cephede eski dönem araba yarışlarını tasvir eden bir Yunan kabartması bulunduğu belirtilmiştir.
