Yapımından Sonraki Değişiklikler
Cami ve külliye yapıları zaman içerisinde çeşitli restorasyonlar geçirmiştir; özellikle avludaki çeşmelerin bir kısmı kırılmış ve kurutulmuştur.
Öne Çıkan Özellikler
Camii, tekke, türbe, şadırvan, kütüphane, sebil ve çeşmeden oluşan külliye, klasik Türk mimarisinin son örneklerinden biri olarak kabul edilir.
Cami ana kubbesi 6 fil ayağına dayanır ve onikigen kesitli kemerlerle desteklenmiştir. Yapının merkezinde altı yarım kubbeyle genişleyen bir harim vardır.
Camiye 3 avlu kapısından girilir; avlu taş döşemelidir ve çam, çınar ağaçları ile kaplıdır. Giriş kapısında yer alan sülüs kitabe, hattat Cihangirli Mustafa Efendi’nin yazısıyla işlenmiştir.
Külliyenin köşesinde yer alan beş cepheli sebil, kubbeli olup pencerelerinden madeni şebekelerle kuşatılmıştır.
Şadırvan ahşap çatılı, mermer hazneli ve sekiz sütunla desteklenmiştir. Hemen arkasında yer alan türbe, tromplu iki kubbe ile örtülüdür; sağ kubbe altında Hekimoğlu Ali Paşa ve aile fertleri, sol kubbe altında ise tekkenin ileri gelenlerinin sandukaları bulunmaktadır.
Harim alanı üç yönden mahfille çevrilidir; mihrap rokoko-klasik tarzda süslenmiştir, iki yanında Kadiri eşrefi tacı ve çini üzerinde celi sülüsle yazılmış Ayetel Kürsi bulunur.
Cami duvarları mahfile kadar hatlı mavi çinilerle kaplıdır. Sağ duvarda Kabe tasvirli çini pano bulunur.
Minber gözenekli ve tepelikli, mukarnas (sarkıt) süslemelidir; sol duvarda yer alan hünkar mahfili asılı görünümde olup, yeşil renklidir.
Cami içinde ve avluda çok sayıda çeşme yer alır. Külliyedeki bazı kitabeler, Koca Ragıp Paşa (devlet adamı, diplomat ve şair) ve Şeyhülislam İshak Efendi gibi devrin önde gelen isimleri tarafından yazılmıştır.
