Yapımından Sonraki Değişiklikler
Osmanlı saray mimarı Fransız Alexandre Vallaury tarafından 1897'de "Düyûn-i Umûmiye İdaresi"(Osmanlı Devleti Genel Borçlar Kurumu) için tasarlanmıştır.
Tarihi yapı, 1933'de Mustafa Kemal Atatürk'ün emriyle İstanbul Erkek Lisesi'nin kullanımına verilmiştir.
1980’deki restorasyonda mevcut ahşap makaslar korunmuş ve çatı yarı saydam PVC levhalarla kaplanmıştır.
2000 yılında ise geniş çaplı bir restorasyona tabi tutularak günümüzdeki halini almıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Okulun eğitim kökleri 1884'de ilk özel okul olarak açılan Numune-i Terakki Mektebi'ne dayanır.
1896'da Maarif Nezareti (Milli Eğitim Bakanlığı) tarafından satın alınarak resmileşen okul, önce "İstanbul Leyli İdadisi" daha sonra "İstanbul Lisesi" isimlerini almıştır.
Ülkemizde ilk kez "lise" kelimesinin kullanıldığı okul, günümüzde İstanbul Erkek Lisesi olarak mevcut tarihi yapıda eğitime devam etmektedir.
Osmanlı Devleti'nde ilk öğrenci dergisi olan "Numune-i Terakki" bu okulun öğrencileri tarafından yayınlanmıştır.
Neo-Klasik akımın özelliklerini taşıyan yapı, 1897’de tamamlanan anıtsal ölçekli bir yapı olup Birinci Ulusal Mimarlık dönemine geçişi destekleyen örnekler arasında tanımlanır.
Plan şeması, uzun aks boyunca uzanan geniş bir koridor ve bu koridorun iki yanında oda sıraları ile kuruludur; ortada ana merdiven holü ve uçlarda servis merdivenleri düzeni bulunur.
Necmettin Erbakan, Mesut Yılmaz ve Ahmet Davutoğlu olmak üzere üç başbakan yetiştirmiş, ülkemizin en önemli eğitim kurumlarından biridir.
Düyûn-i Umûmiye, 1881-1923 yılları arasında Osmanlı İmparatorluğu'nun iç ve dış borçlarını denetleyen kurumdur. Lozan Antlaşması ile beraber lağvedilmiştir.
Okulun mimarı Alexandre Vallaury, Sanayi-i Nefise Mektebi'nin mimarlık bölümünün kurucusu ve ilk mimarlık hocasıdır. Büyükada Rum Yetimhanesi, Pera Palas, Osmanlı Bankası Genel Müdürlüğü Binası, Emek Sineması gibi İstanbul için çok önemli yapılar inşa etmiştir.
