Yapımından Sonraki Değişiklikler
Manastırın 1882’de çıkan bir yangında hasar gördüğü; yangında ahşap ikonostasis, ikonalar ve ayin mobilyalarının yok olduğu kaydedilmiştir.
Kilisede bugün görülen ikonaların çoğunun modern Rus eserleri olduğu; tarihî değeri öne çıkan ikonanın ise nartekste bulunduğu belirtilmiştir.
Öne Çıkan Özellikler
Kilise İstanbul Rum Patrikhanesi’ne aittir.
Yapı “Hagios Georgios tou Kremnou” (uçurumdaki/denize bakan uçurumda) adıyla da bilinir; Heybeliada’nın güney yamacında, denize bakan uçurum üzerinde konumlanan pembe renkli bir kompleks olarak tarif edilir.
1739 tarihli bir seyahat kaydında, İstanbul’dan gelen Rumların veba salgını sırasında bu manastıra sığındığı not edilmiştir.
1761–1763 döneminde görev sonrası emekli olan Piskopos Ioannikos’un manastıra geldiği; duvardaki kitabeye göre burada (babasının hatırasına) bir katholikon inşa ettirdiği ve ayrıca bir okul kurduğu kaydedilmiştir.
1677’de adayı ziyaret eden Rahip John Covel’in günlüğünde manastırdan söz ettiği belirtilmiştir.
