Yapımından Sonraki Değişiklikler
Zâviye-medrese bileşeni, külliyenin bir parçası olarak erken 16. yüzyılda oluşmuştur.
Zaman içinde harap duruma düşen yapı, bir dönem barınma amaçlı kullanılmıştır.
20. yüzyıl ortalarında bir restorasyon görmüştür.
20. yüzyıl sonlarında yeniden onarım uygulanmış ve yapı vakıf merkezi işleviyle değerlendirilmiştir.
Günümüzde yapı, geleneksel el sanatlarıyla ilişkili atölye/sergileme işleviyle kullanılmaktadır.
Öne Çıkan Özellikler
Kapıağası Hüseyin Ağa Medresesi adıyla da anılır.
Külliye, cami, türbe, zâviye-medrese, sıbyan mektebi ve hamamdan oluşan bir bütünlük içinde yer alır.
Medrese, caminin şadırvan avlusuyla ilişkili bir yerleşimde değerlendirilir; zâviyenin medreseye dönüştürülen birimlerle bütünleştiği belirtilir.
Medresenin 24 hücreli bir düzenle anıldığı kaydedilir.
Geniş bir bahçe ve ortada şadırvan vurgusu, yapının avlu-bahçe karakterini belirginleştirir.
