Yapımından Sonraki Değişiklikler
1892 yılında meydana gelen yangında cami tamamen yanmıştır.
14 Şubat 1894 tarihinde, Osmanlı Arşivleri’nden temin edilen projeye göre caminin projesi tekrar çizilmiştir; ancak 1894 büyük depreminde çok sayıda cami yıkılınca bu proje yaptırılamamıştır.
Arsanın üçte ikisi Cumhuriyet döneminde satılmıştır.
2010 yılında İstanbul Çevre, Kültür ve Tarihi Eserleri Koruma Derneği tarafından tespiti yapılmıştır. 2012 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü ile yaptığımız protokol kapsamında tescil, projelendirme ve ihyasına başlanmış, 2017 yılında İbrahim Çetin tarafından, 1894 yılındaki proje ölçülerine göre yeniden ihya edilmiş, 2018 yılı başında ibadete açılmıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Cami, sade ve işlevsel bir mimariye sahiptir; dikdörtgen plana sahip yapının dış cephesinde, ahşap kaplama veya ahşap görünümlü malzeme kullanılarak geleneksel bir estetik kazandırılmıştır.
Giriş bölümü küçük bir sundurma ile desteklenmiş olup, caminin önünde Osmanlı mimarisine özgü süslemelerle bezeli bir şadırvan bulunmaktadır.
Minare, beyaz renkli ve sekizgen gövdeli olup, şerefe kısmı altı rölyefli süslemelerle dikkat çekmektedir.
İç mekânda, Osmanlı geleneğini yansıtan ahşap minber ve kürsü zarif oyma süslemelerle öne çıkmaktadır.
Mihrabın tasarımında geleneksel hat sanatına yer verilmiş; geniş kemerli pencereler doğal ışığın içeri akışını sağlamaktadır.
Aydınlatma sistemi modern avizelerle desteklenmiş, kadınlar mahfili ise ahşap korkuluklarla ayrılmış, düzenli bir üst kat alanı olarak planlanmıştır.
