Yapımından Sonraki Değişiklikler
• 1735 yılında, minberini İstanbul Kadısı Abdüllatif Râzi Efendi’nin kız kardeşi Fatma Hatun koydurtmuş ve cuma vaizi tayin ettirerek minare, mahfil ve son cemaat yeri ilave ettirmiştir.
• 1822-1823 yıllarında, minaresinin Fatma Hanım adında bir hayırsever tarafından tamir ettirildiği, giriş kapısı üzerindeki kitabe aracılığıyla anlaşılmaktadır.
Öne Çıkan Özellikler
• Camii, dikdörtgen planlı, duvarları kagir olup, çatısı ahşap ve kiremit kaplı, minaresi taştandır.
• Kadınlar mahfilini üç beton direği taşır.
• Mihrabı çini, minberi ve tavanı ahşaptır.
• Duvarları, yerden pencere altlarına kadar yeşil fayansla kaplanmıştır.
• Sağ ve sol duvarlarda ikişer adet uzun pencere bulunmaktadır; yuvarlak kemerli, ince uzun bu pencereler 2. Abdülhamid döneminin mimari üslubunu yansıtmaktadır.
• Girişteki korkuluklu mahal, üç saf sırasına; harim ise yedi saf sırasına sahiptir. İç alanı 121 m² olup, camide 150 kişi namaz kılabilmektedir.
• Caminin kuzey batısında yer alan minaresi, taşla örtülmüş; tek şerefeli, sivri külahlı olup, yuvarlak gövdesi betonla sıvanmıştır.
• Molla Aşki Mehmed Efendi’nin kabri, mihrab duvarı önünde yer almaktadır.
