Yapımından Sonraki Değişiklikler
Yapının tarihi kökleri, önce 13. yüzyılın başlarında Rum Ortodoks Kilisesi kökenli bir manastıra, sonra 1362'de Cenevizliler tarafından yapılan çan kulesi ile Pera Sarnıcı Manastırı'na (Santa-Maria Della Cisterna) dayanır.
1450 yılında Dom Nicolas Meynet başkanlığındaki Fransız Benedikten rahiplerinin himayesine geçen çan kulesi ve kiliseden oluşan yapı grubu, Aziz Benoit'e adanan Latin Katolik ibadethanesi olarak kullanılmaya başlamıştır.
Yapı 1686, 1696 ve 1731 yangınlarında zarar görmüş ve kilisenin giriş kapısındaki yazıtta belirtildiği üzere 1732'de yeniden inşa edilerek mevcut halini almıştır.
1783’te yerleşke Cizvitler'den Lazarist rahiplerine devredilmiştir.
19. yüzyılda yerleşke genişlemiş, 1880’de Sultan III. Selim'den alınan bir fermanla Fransız Büyükelçiliği adına kaydedilmiştir.
I. Dünya Savaşı sırasında tarihi yapı grubundaki tüm faaliyetler kesintiye uğramış, savaş sonrasında ise yeniden okul ve kilise işlevleriyle kullanılmaya devam etmiştir.
2000'li yıllarda yapı grubundaki binalarla beraber geniş çaplı bir onarım ve restorasyon faaliyetleriyle bugünkü halini almıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Kilise, Latin Katolik Kilisesi’ne aittir.
İstanbul’da hâlen kullanımda olan en eski Katolik kiliselerden biridir.
İstanbul'un fethi sırasında kilisedeki rölikler ve dini süslemeler rahipler tarafından önce Sakız Adası'na, daha sonra Ceneviz'e gönderilmiştir.
1686'daki yangından sonra Fransa Büyükelçisi Pierre de Girardin'in girişimiyle kilisenin o zamana kadar sadece camilere tanınmış olan bir ayrıcalıktan yararlanarak kubbeli olarak inşa edilmesine izin verilmiştir.
Ayrıca kubbenin yapımı sırasında dönemin Şeyhülislam'ı bugün hala ayakta duran sütunları hediye etmiştir.
Günümüze ulaşan çan kulesi 1362'de Cenevizliler tarafından yaptırılmıştır.
