Yapımından Sonraki Değişiklikler
19. yüzyılın sonlarında, Sultan II. Abdülhamid döneminde (1876–1909) harap halden kurtarılarak yenilenmiştir. 1861 tarihli han girişindeki kitabe, mescit ve hanın aynı dönemde onarıldığını göstermektedir.
Cumhuriyet’in ilk yıllarında bakımsızlıktan tekrar harap olmuş, çatısı çökmüş ve yapı dört duvar halinde kalmıştır.
Zamanla han ve mescid harap olmuş, han yeniden yaptırıldığı halde mescid ihya edilmemiştir 1986 yılında mescid de ihya edilmiştir, küçük ebatta olduğu için iki kat da mahfil yapılmıştır.
2012 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğü denetiminde restorasyon çalışmalarına başlanmış, yapı temel seviyesine kadar kontrollü şekilde yıkılıp, özgün plan ve kimliğine uygun biçimde yeniden inşa edilmiştir.
Öne Çıkan Özellikler
Hacı Davud Mescidi ve Yazma Kapısı Mescidi olarak da bilinir.
Erken Osmanlı döneminin küçük mahalle mescitleri tipolojisine uygun olarak tasarlanmıştır.
Kare planlı olup, ana mekan (harim) cemaatin namaz kıldığı tek odadan oluşur.
İlk inşa edildiğinde düz ahşap tavanlı ve çatı örtülü olduğu düşünülmektedir.
Duvarları yığma teknikle inşa edilmiş olup, özgün malzemesi kesme taş ve tuğla karışımıdır.
Çatısı 1957 restorasyonunda ahşap ve kiremit malzeme ile yenilenmiş, 2012’de modern tekniklerle desteklenmiştir.
Mihrabı kıble duvarında yer alan sade bir niş şeklindedir; süsleme unsurları yoktur.
Kesme taştan inşa edilen minaresi, Osmanlı’nın erken dönem mescit mimarisinin özelliklerini taşımaktadır.
Mescit, Şeyh Davut Hanı’nın bir parçası olup, han yapısıyla iç içe geçmiş bir düzen göstermektedir.
Günümüzde mescit, Eminönü’nün ticaret bölgesinde hareketli bir çarşının içinde küçük ama önemli bir tarihî miras olarak varlığını sürdürmektedir.
Şeyh Davut’un türbesi, han bünyesinde bulunmakta olup manevi ziyaret noktalarından biridir.
Civar halkının yılda bir defa toplanıp mevlid okuması yaptığı da tarihi kayıtlarda yer almaktadır.
