Yapımından Sonraki Değişiklikler
Yapının inşası için 15 Haziran 1864 tarihli padişahlık fermanı alınmıştır; temel Ocak 1865’te atılmış ve yapı yaklaşık 18 ayda tamamlanmıştır.
Kilise 6 Kasım 1866’da kutsanarak ibadete açılmıştır.
1870’te Beyoğlu’ndaki büyük yangında patriklik binası ve müştemilatı ağır zarar görmüştür; ardından 1880–1881 yıllarında onarım yapılmıştır.
Yapı 1880–1881 yıllarında kapsamlı onarım görmüştür.
26 Temmuz 1967’de Papa VI. Paul’ün katıldığı ve üst düzey din adamlarının hazır bulunduğu büyük bir ayin yapılmıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Kilise Türkiye Ermeni Katolik Patrikliği’ne aittir.
Yapı, patriklik kilisesi olarak tanımlanan bir katedral düzeninde tasarlanmış neo-klasik bir yapıdır.
Kilise, çevresindeki başepiskoposluk/patriklik yapılarıyla birlikte bir yerleşke bütününün merkezinde yer alır; yerleşkede rahip konutu, kütüphane ve matbaa gibi birimler bulunmuştur.
Yerleşke, kilisenin avlusuna ve patriklik sarayı bölümüne açılan düzeniyle iki yönlü bir giriş kurgusu göstermiştir.
İstanbul’daki Ermeni Katolik topluluğun ruhani merkezi “Sakızağacı Surp Asdvadzadzin” olarak belirtilmiştir.
Yapıda vaftizhane üstünde konumlanan ve apsise pencereyle bakan “amirâ odaları” bulunduğu belirtilmiştir.
Kilisede Surp Krikor Lusavoriç’e ait bir rölik kutusu bulunduğu belirtilmiştir.
