Yapımından Sonraki Değişiklikler
Yapı, 1850–1928 döneminde Ermeni Katoliklerin patriklik makamına ev sahipliği yapmıştır.
1958’de cadde genişletme çalışmaları sırasında yapının bir bölümü istimlak edilerek yıkılmıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Kilise Türkiye Ermeni Katolik Patrikliği’ne aittir.
İstanbul’da inşa edilen ilk Ermeni Katolik kilisesidir.
Yapı, geniş bir bazilika planına sahiptir; orta mekânın üstünü içten tonoz ve yarım kubbeler, dıştan düz bir çatı örtmektedir.
Kuyu Sokağı’na bakan giriş düzeni “antik tapınak” etkisi verecek biçimde kurgulanmıştır; merdivenle çıkılan girişte altı paye arşitravla birbirine bağlanmıştır.
Dışarıya taşkın apsiste, nişleri gösteren mimari bir kompozisyon içinde Surp Tatyos ve Surp Partoghemios’u temsil eden figürler yer almaktadır; ana apsisin yanındaki küçük apsisli şapel vaftizhane olarak kullanılmaktadır.
Kilisede beş ayrı sunak bulunmaktadır; bunlardan biri Aziz Meryem Ana’ya adanmıştır ve Meryem ile Çocuk İsa başlarında taçlarla tasvir edilmiştir.
Yapının içinde Lübnan Emiri Beşar Şıhabi’nin mezarı bulunmaktadır.
İnşa sürecinde görülen veba salgını sırasında 25 Mart’ta Meryem Ana ikonası sokaklarda dolaştırılmış; olayın ardından Sultan II. Mahmud’un kiliseye elmaslı bir hediye verdiği ve bu geleneğin Paskalya sonrasındaki “Ölüler Günü” anmalarıyla ilişkilendirildiği belirtilmiştir.
