Yapımından Sonraki Değişiklikler
19. yüzyılda mescit-tekke olarak yenilenmiştir.
20. yüzyılın başlarında yangın geçirmiş ve büyük ölçüde yok olmuştur.
1918 Cibali yangınında zarar görmüştür.
1925’te tekkelerin kapatılmasıyla bir süre mesken olarak kullanılmıştır.
1972 yılında dış cephesi tamir görmüş, öncesinde ahşap olan minaresi camekânlı olarak mahfilin sol arka köşesinden çıkma şeklinde inşa edilmiştir.
7 Ocak 1983 tarihinde Fatih Müftülüğü tarafından ahşap minber eklenmiş ve ilk cuma namazı kılınmıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Tekkesiyle birlikte Tahiriye Tekkesi olarak da bilinmektedir.
Tekke mescidi olup türbesi, çilehanesi ve misafirhane olarak kullanılan meşrutası bulunmaktadır.
8 dönümlük geniş bir bahçeye sahiptir ve büyük ihata duvarlarıyla çevrilidir.
Kare planlı bir yapıdır; mescidin duvarları kâgir, çatısı ahşap olup kiremit örtülüdür.
Geçirdiği onarımlara rağmen tekke kompleksi, özgün mimarisini büyük ölçüde koruyabilmiştir.
Mihrabı yuvarlak kemerli olup oyuk oyuk tasarlanmıştır.
Kürsüsü iki ahşap direk üzerinde bulunan mahfili ve son cemaat yeri ahşaptır.
İç kısmı 54 m² olup, sağ duvarında pencere bulunmamaktadır. Mihrap duvarı ve sol duvarında alt ve üst olmak üzere ikişer pencereyle aydınlatılmaktadır.
Minaresi camekânlı olup mahfilin sol arka köşesinden çıkma şeklinde yapılmıştır.
Kapısının girişinde kuyusu ve avlusunda bir çeşmesi bulunmaktadır.
Banisi Seyyid Mehmed Tahir Ağa, Surre Eminliği (Osmanlı’da Surre Emini adıyla bilinen makam, İstanbul’dan Mekke ve Medine’ye yardım ve armağanlarını götürmüş olan topluluğa önderlik yapmaktaydı) yapmış olup Şam dönüşünde şehit edilmiştir. Kesik başı İstanbul’a getirilerek zaviyesi civarına gömülmüştür.
Türbe haziresinde II. Bayezid’in süt annesi Asude Hatun’un çokgen kubbeli ve sülüs kitabeli türbesi ile Uşşaki Tarikatı’nın üçüncü piri Selahaddin-i Uşşaki’nin kabri bulunmaktadır.
