Yapımından Sonraki Değişiklikler
1950 yılındaki onarımda revakın eksik bırakıldığı kaynaklarca belirtilmektedir.
Minberini, Süleymaniye Hatibi iken İmam-ı Sultani olan Hacı Seyyid Muhammed Efendi koydurmuştur.
Zamanla harap hale gelen cami, 1950 yılında çevre esnafı tarafından yeniden inşa edilmiş ve tuğla ile örülmüş, iki aralıklı ve iki kubbeli son cemaat yeri eklenmiştir.
1999 depreminde hasar görmüş, sonrasında tekrar onarılmıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Mescide sağ yanındaki kapısından girilmektedir.
Tek kubbelidir ve 8 metrelik baklavalı kuşağa oturur.
Kıymetli bir arsa üzerinde bulunduğu için sol tarafındaki binalar camiye kadar birleştirilmiş olup, bu nedenle burada pencere açılamamıştır.
5 alt, 4 üst ve 4 de kasnak penceresiyle aydınlanmaktadır.
Bugün cami, yol seviyesinin yükselmesinden dolayı çukurda kalmıştır.
Duvarları taş ve tuğla ile örülmüştür.
Camiye ait olan taş sübyan mektebi bugün hâlâ mevcuttur.
Caminin avlusunda, banisi Yavaşça Şahin Mehmed Ali Paşa’nın kabri bulunmaktadır.
