Yapımından Sonraki Değişiklikler
1909/1911 tarihinde başlayan yapı ancak Cumhuriyet döneminde tamamlanmıştır.
Son cemaat yeri iki katlı, kapalı ve betonarme bir plakla örtülüdür; üst kat kadınlar mahfili olarak kullanılmaktadır. Son cemaat yerine baraka şeklinde eklemeler yapılmıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Birinci Ulusal Mimarlık Akımı (Türk Neo-Klasiği) olarak bilinen üslupta inşa edilmiştir.
Kareye yakın dikdörtgen planlı, tek kubbeli ve tek şerefeli minareye sahiptir.
Sekizgen kasnağa oturan kubbe, geleneksel köşe pandantifleri yerine yatay beton plaklarla desteklenmiştir. Kubbe geniş ve basık bir görünümde olup doğrudan beden duvarlarına oturur.
Silindirik, kısa ve kalın gövdeli; tek şerefeli minarenin şerefe altı mukarnas (sarkıt) işlemelidir.
Kesme taş cepheye sahip olan caminin pencereleri hem sivri kemer hem de at nalı kemer şeklinde yapılmıştır. Güney kapısında yapım kitabesi bulunmaktadır.
Beyaz mermer mihrabı, mukarnas işlemeleriyle dikkat çeker. Ahşap klasik üsluptaki minberin üst kısmı sivri külahla kapatılmıştır. Harim ve son cemaat yerinde hem klasik hem de barok tarzda kalem işi süslemeler bulunmaktadır.
Küçük bir avluya sahip olan caminin avlu kapısında, her iki yanında sekizgen sütunlar yer alır.
