Yapımından Sonraki Değişiklikler
Yapı topluluğu, yazlık av köşkü işlevi için inşa edilmiştir; yerleşkede Mabeyin köşkü, Harem köşkü ve Bendegân köşkü olmak üzere üç ana yapı ile havuz ve sera gibi ekler yer almıştır.
Yerleşke, 1923’te Dar’ül-eytam adıyla yuva-okul işleviyle kullanılmış; daha sonra Hürriyet-i Ebediye İlkokulu işlevine dönüştürülmüştür.
Hürriyet-i Ebediye İlkokulu, 1938–1939 öğretim yılında Mecidiyeköy’e taşınmış; yerleşke 1939–1940’ta Yapı Usta Okulu adıyla mesleki eğitim işlevine geçmiştir.
Yerleşke, zaman içinde Yapı Enstitüsü, Yapı Sanat Enstitüsü ve İstanbul Yapı Meslek Lisesi adlarıyla eğitim yapısı olarak kullanılmış; 40 dönümlük arazi içinde yeni binalar yapılmıştır.
Kurum, 2000’de İstanbul Valiliği ve İSOV arasında yapılan protokol sonrasında “İSOV İnşaat Anadolu Teknik, İnşaat Anadolu Meslek, İnşaat Teknik ve Yapı Meslek Lisesi” adını almıştır; 2009’da kurum adı İSOV Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi olmuştur.
Kurum adı, Millî Eğitim Bakanlığınca 2014’te “Zincirlikuyu İSOV Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi” olarak değiştirilmiştir.
Yerleşkede Atilla Altuntaş Eğitim Binası, deprem güvenliği kapsamında yıkılıp yeniden inşa edilerek hizmete alınmıştır.
Öne Çıkan Özellikler
Yerleşke, Zincirlikuyu Kasırları, Dar’ül-eytam, Hürriyet-i Ebediye İlkokulu, Yapı Usta Okulu, Yapı Enstitüsü, Yapı Sanat Enstitüsü ve İstanbul Yapı Meslek Lisesi adlarıyla da anılmıştır.
1884 tarihli yapı topluluğu, Sarkis Balyan’ın eseri olarak tanımlanmıştır.
Yerleşkenin üç köşk kurgusu ve geniş arazi içinde gelişen kampüs karakteri, yapının tarihî kimliğini belirleyen ana fiziksel unsurlardır.
